Το Φάληρο, στην ανατολική πλευρά του Φαληρικού όρμου, υπήρξε στην αρχαιότητα το πρώτο επίνειο της Αθήνας, πριν ακόμη αναπτυχθεί και οργανωθεί το μεγάλο λιμάνι του Πειραιά. Η γεωγραφική του θέση, σε έναν σχετικά προστατευμένο κόλπο με εύκολη πρόσβαση προς την αθηναϊκή πεδιάδα, το κατέστησε το κύριο σημείο θαλάσσιας επικοινωνίας της πόλης κατά τους πρώτους ιστορικούς χρόνους. Ο αρχαίος δήμος των Φαληρέων εκτεινόταν περίπου από την περιοχή του σημερινού Δέλτα Φαλήρου έως τη σημερινή μαρίνα Φλοίσβου, κατά μήκος της ακτής του Σαρωνικού.
Η περιοχή κατοικείται ήδη από την προϊστορική εποχή και ήδη από τους μυκηναϊκούς χρόνους φαίνεται ότι λειτουργούσε ως φυσικός όρμος και σημείο αγκυροβολίας πλοίων που εξυπηρετούσαν την Αθήνα. Από εδώ αναχωρούσαν και εδώ κατέληγαν πλοία που συνέδεαν την πόλη με τα νησιά του Σαρωνικού και με άλλες περιοχές του Αιγαίου. Πριν από την ανάπτυξη του Πειραιά τον 5ο αιώνα π.Χ., το Φάληρο αποτελούσε ουσιαστικά το θαλάσσιο πρόσωπο της Αθήνας.
Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ιδρυτής του Φαλήρου θεωρείται ο τοπικός ήρωας Φάληρος, εγγονός του βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα. Ο Φάληρος αναφέρεται επίσης ως ένας από τους Αργοναύτες, που συμμετείχαν υπό τον Ιάσονα στη μυθική Αργοναυτική Εκστρατεία (περίπου τον 13ο αιώνα π.Χ.). Μετά την επιστροφή του από την εκστρατεία λέγεται ότι ίδρυσε αποικία στη νότια Ιταλία, την οποία ονόμασε επίσης Φάληρον, διατηρώντας έτσι το όνομα της πατρίδας του.
Η σημασία του Φαλήρου ως λιμανιού διατηρήθηκε μέχρι την εποχή του Θεμιστοκλή, όταν η Αθήνα αποφάσισε να μεταφέρει το κύριο ναυτικό της κέντρο στον φυσικά πιο ασφαλή λιμένα του Πειραιά. Από τον 5ο αιώνα π.Χ. και μετά το Φάληρο συνέχισε να λειτουργεί ως μικρότερο λιμάνι και παραθαλάσσια περιοχή της Αθήνας, χωρίς όμως να διατηρεί την προηγούμενη στρατηγική σημασία.
Κατά τους βυζαντινούς και μεσαιωνικούς χρόνους η περιοχή παρέμεινε αραιοκατοικημένη και χρησιμοποιούνταν κυρίως για γεωργία και αλιεία. Η μεγάλη ανάπτυξη του Φαλήρου ξεκίνησε τον 19ο αιώνα μ.Χ., όταν η περιοχή μετατράπηκε στο πρώτο μεγάλο παραθαλάσσιο θέρετρο των Αθηναίων. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα κατασκευάστηκαν ξενοδοχεία, κέντρα αναψυχής και χώροι περιπάτου, ενώ η περιοχή συνδέθηκε με το κέντρο της Αθήνας με σιδηρόδρομο και τραμ.
Σήμερα το Παλαιό Φάληρο αποτελεί σημαντικό τμήμα της αθηναϊκής παραλιακής ζώνης και έναν από τους κύριους χώρους περιπάτου και αναψυχής της πρωτεύουσας, διατηρώντας παράλληλα την ιστορική μνήμη του πρώτου λιμανιού της αρχαίας Αθήνας.
Αξιοθέατα
Μαρίνα Φλοίσβου
Η μαρίνα Φλοίσβου είναι μία από τις πιο σύγχρονες μαρίνες της Ελλάδας και φιλοξενεί πολλά πολυτελή σκάφη αναψυχής. Η παραλιακή της ζώνη διαθέτει εστιατόρια, καφέ και καταστήματα με θέα τον Σαρωνικό.
Άλσος Ελληνικής Ναυτικής Παράδοσης
Δίπλα στη μαρίνα βρίσκεται το Άλσος Ελληνικής Ναυτικής Παράδοσης, όπου εκτίθενται ιστορικά πλοία όπως το θωρηκτό Γ. Αβέρωφ, η ανακατασκευή της αρχαίας τριήρους Ολυμπιάς και το παραδοσιακό ιστιοφόρο Ευαγγελίστρια.
Πάρκο Φλοίσβου και παραλιακός περίπατος
Ο παραλιακός πεζόδρομος και το πάρκο Φλοίσβου αποτελούν έναν από τους πιο δημοφιλείς χώρους περιπάτου της αθηναϊκής ακτής. Διαθέτουν χώρους πρασίνου, παιδικές χαρές και θερινό κινηματογράφο.
Γεύσεις
Ψάρια και θαλασσινά του Σαρωνικού
Οι ταβέρνες της παραλιακής ζώνης του Φαλήρου σερβίρουν φρέσκα ψάρια και θαλασσινά. Ψητές τσιπούρες, λαβράκια, καλαμάρια και χταπόδι αποτελούν βασικές επιλογές.
Μεζέδες της παραλιακής
Στα ουζερί και τις ψαροταβέρνες της περιοχής σερβίρονται ποικιλίες ελληνικών μεζέδων όπως ντάκος, τηγανητά κολοκυθάκια και θαλασσινές σαλάτες.
Καφές και γλυκά δίπλα στη θάλασσα
Καφετέριες και ζαχαροπλαστεία κατά μήκος της παραλιακής προσφέρουν καφέ, παγωτό και γλυκά με θέα τον Σαρωνικό.
