Εύβοια


H Εύβοια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, μετά την Κρήτη, και τρίτο της Ανατολικής Μεσογείου. Το όνομα της το οφείλει στα άφθονα βόδια που εκτρεφόντουσαν στο νησί (Εύβοια = καλή για βόδια) λόγω των πλούσιων βοσκότοπων.

Αρχικά κατοικήθηκε από Έλλοπες στο βόρειο τμήμα, που ήρθαν από την Θεσσαλία και από Δρύοπες στο νότιο, που ήρθαν από την περιοχή του όρους Παρνασσού της Φθιώτιδας. Ανέπτυξε ναυτική δραστηριότητα από το 3000 π.Χ. περίπου. Την εποχή του Ομήρου, το όνομα της είναι το σημερινό, Εύβοια. Οι 2 σημαντικότερες πόλεις της ήταν η Χαλκίδα και η Ερέτρια, ο ανταγωνισμός των οποίων οδήγησε τελικά στην επικράτηση της Χαλκίδας. Στο τέλος του 6ου αι. π.Χ. οι Αθηναίοι κατέκτησαν ολόκληρο το νησί και έβαλαν τέλος στην κυριαρχία των Χαλκιδέων.

Κατά την βυζαντινή εποχή οχυρώθηκε ο πορθμός του Ευρίπου. Στην συνέχεια το νησί πέρασε στους Φράγκους (13ος αι μ.Χ.), μετά στους Βενετούς μέχρι το 1470 μ.Χ. που θα έρθει η Τουρκοκρατία. Θα ενωθεί και πάλι με την ελεύθερη Ελλάδα το 1830 μ.Χ.

Είναι ένα όμορφο νησί, καταπράσινο στο βορρά και γυμνό στο νότο, με εύκρατο κλίμα, περισσότερο υγρό στις ανατολικές ακτές του (προς το Αιγαίο) και πιο ξηρό στις εσωτερικές θάλασσες.

Χαλκίδα: Η πρωτεύουσα του νησιού, με μακρά ιστορία. Υπήρξε μια από τις πιο δραστήριες αρχαίες πόλεις, με ισχυρό ναυτικό και αποικίες στις Σποράδες, Θράκη, Σικελία. Το όνομα της προέκυψε από το χαλκό που επεξεργάζονταν οι κάτοικοι της ή από την «χάλκη», ένα κοχύλι με το οποίο έβαφαν πορφύρες. Στη Χαλκίδα υπάρχει η κινητή γέφυρα του πορθμού του Ευρίπου, που συνδέει το νησί με την ηπειρωτική χώρα και χωρίζει τον νότιο από τον Βόρειο Ευβοϊκό. Στο σημείο που βρίσκεται η γέφυρα, το φαινόμενο του εναλλασσόμενου παλιρροιακού ρεύματος είναι το πιο έντονο και αξίζει να το δείτε. Ένα φαινόμενο που αποτελούσε φυσικό αίνιγμα στην αρχαιότητα και ακόμα και ο φιλόσοφος Αριστοτέλης δεν μπόρεσε να το λύσει. Λέγεται μάλιστα ότι από την απογοήτευση του, ρίχτηκε μέσα στη θάλασσα (αλλά βγήκε πάλι, ο Αριστοτέλης πέθανε πολύ αργότερα από αρρώστια).

Κάρυστος: Η αρχαία Κάρυστος χτίστηκε τον 10ο αι. π.Χ. από τους Δρύοπες στους πρόποδες του βουνού Όχη, 3 χλμ μακριά από το λιμάνι. Ήταν διάσημη για τον αμίαντο και ένα ιδιαίτερο πράσινο μάρμαρο (cipollino verde) που άρεσε στους Ρωμαίους. Το βενετσιάνικο κάστρο “Castel Rosso” χτίστηκε στη θέση της αρχαίας ακρόπολης, στην σημερινή Παλαιοχώρα. Στον Πλατανιστό σώζονται λείψανα της κλασσικής οχύρωσης.

Λίμνη Δυστός: Είναι καταφύγιο αποδημητικών πουλιών. Το ψάρεμα και το κυνήγι απαγορεύονται. Νότια της λίμνης, στις πλαγιές ενός λόφου, υπήρχε η αρχαία πόλη Δυστός από την οποία σώζονται ερείπια. Στην κορυφή του λόφου, εκεί που ήταν η ακρόπολη της, υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικού πύργου.