Ν. Ύδρα από ΒΔ (μπροστά από τον οικισμό Βλυχό)
Τα νερά ανάμεσα στην Ύδρα και τις ακτές της Αργολίδας, από τα μικρά νησιά Τσελεβίνια μέχρι την Ερμιόνη, μαζί με το νησί Δοκό, αποτελούν έναν από τους πιο ιστορικούς θαλάσσιους διαύλους του Αργολικού κόλπου. Η στενή αυτή θαλάσσια ζώνη βρίσκεται πάνω στον φυσικό θαλάσσιο δρόμο που συνδέει τον Σαρωνικό κόλπο με το νότιο Αιγαίο, και για χιλιάδες χρόνια χρησιμοποιήθηκε από πλοία που ταξίδευαν μεταξύ Πελοποννήσου, Κυκλάδων και ανατολικής Μεσογείου. Ακόμη και σήμερα ο δίαυλος αυτός αποτελεί μια συνηθισμένη διαδρομή για την παράκτια ναυσιπλοΐα.
Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι το νησί του Δοκού κατοικούνταν ήδη από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.). Στα νερά της περιοχής εντοπίστηκε ένα από τα αρχαιότερα γνωστά ναυάγια στον κόσμο, που χρονολογείται περίπου στο 2200 π.Χ., γεγονός που αποδεικνύει ότι θαλάσσιες εμπορικές διαδρομές διέρχονταν από εδώ ήδη πριν από τέσσερις χιλιάδες χρόνια. Στην αρχαιότητα οι απέναντι ακτές ανήκαν στην επικράτεια της Ερμιόνης, σημαντικής πόλης της Αργολίδας, της οποίας το λιμάνι εξυπηρετούσε τοπικό εμπόριο και επικοινωνία με τα νησιά του Σαρωνικού.
Η Ύδρα, γνωστή στην αρχαιότητα ως Υδρέα, παρέμεινε σχετικά αραιοκατοικημένη κατά τους αρχαίους και μεσαιωνικούς χρόνους, κυρίως λόγω του άγονου και ορεινού της χαρακτήρα. Κατά τη Βυζαντινή και την πρώιμη Οθωμανική περίοδο, μικροί οικισμοί επιβίωναν στις απέναντι ακτές της Αργολίδας, ενώ τα νησιά χρησιμοποιούνταν περιστασιακά από ψαράδες και κτηνοτρόφους. Παρ’ όλα αυτά, τα προστατευμένα νερά ανάμεσα στην Ύδρα, τον Δοκό και τις ακτές της Πελοποννήσου συνέχισαν να αποτελούν ασφαλή θαλάσσια διαδρομή για τα πλοία που ταξίδευαν μεταξύ Πελοποννήσου και Αιγαίου.
Η περιοχή απέκτησε ιδιαίτερη σημασία κατά τον 18ο και τις αρχές του 19ου αιώνα, όταν η Ύδρα εξελίχθηκε σε μία από τις ισχυρότερες ναυτικές κοινότητες του ελληνικού χώρου. Οι Υδραίοι πλοιοκτήτες δημιούργησαν έναν μεγάλο εμπορικό στόλο που δραστηριοποιούνταν σε ολόκληρη τη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα, ενώ το νησί διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Υδραίοι ναυτικοί και πλοία, υπό την ηγεσία μορφών όπως ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης, συμμετείχαν σε πολλές ναυμαχίες εναντίον του οθωμανικού στόλου. Παρότι μετά τη δημιουργία του νεότερου ελληνικού κράτους η ναυτική ισχύς της Ύδρας σταδιακά μειώθηκε, τα νερά της περιοχής διατηρούν ακόμη τον χαρακτήρα ενός ιστορικού θαλάσσιου τοπίου που συνδέει τα νησιά με τις ακτές της Αργολίδας.
