Η Διώρυγα της Κορίνθου αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά τεχνικά έργα της νεότερης Ελλάδας και συνδέει τον Κορινθιακό κόλπο με τον Σαρωνικό, χωρίζοντας ταυτόχρονα την Πελοπόννησο από την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα. Η ιδέα της διάνοιξης του Ισθμού είναι εξαιρετικά παλιά και χρειάστηκαν περισσότερα από 2.500 χρόνια μέχρι να γίνει πραγματικότητα.
Αρχαϊκή Εποχή
Η πρώτη γνωστή σκέψη για τη διάνοιξη του Ισθμού αποδίδεται στον τύραννο της Κορίνθου Περίανδρο, έναν από τους Επτά Σοφούς της Αρχαιότητας, γύρω στο 620 π.Χ.. Η δυσκολία μεταφοράς εμπορευμάτων και πλοίων από τη μια πλευρά του Ισθμού στην άλλη τον οδήγησε στην ιδέα να δημιουργήσει μια θαλάσσια διέλευση μεταξύ των δύο κόλπων.
Αντί για κανάλι, ο Περίανδρος κατασκεύασε τελικά τον Δίολκο, έναν λιθόστρωτο δρόμο πάνω στον οποίο τα πλοία μεταφέρονταν πάνω σε ξύλινες βάσεις, αλειμμένες με λίπος, ώστε να γλιστρούν από τη μια πλευρά του Ισθμού στην άλλη. Τα διόδια που πλήρωναν οι έμποροι αποτελούσαν ένα από τα σημαντικότερα έσοδα της αρχαίας Κορίνθου. Τμήματα του αρχαίου Δίολκου σώζονται ακόμη σήμερα, κοντά στη σύγχρονη διώρυγα.
Ελληνιστική Περίοδος
Τρεις αιώνες αργότερα, το 307 π.Χ., ο βασιλιάς Δημήτριος ο Πολιορκητής εξέτασε και πάλι την ιδέα διάνοιξης του Ισθμού. Σύμφωνα με τις πηγές, Αιγύπτιοι μηχανικοί τον έπεισαν ότι η στάθμη του νερού στους δύο κόλπους ήταν διαφορετική και ότι η διάνοιξη θα μπορούσε να προκαλέσει καταστροφικές πλημμύρες στις γύρω ακτές. Έτσι το σχέδιο εγκαταλείφθηκε.
Ρωμαϊκή Εποχή
Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, η ιδέα επανήλθε αρκετές φορές. Ο Ιούλιος Καίσαρ και αργότερα ο Καλιγούλας εξέτασαν το έργο, χωρίς όμως να προχωρήσουν στην υλοποίησή του.
Ο πρώτος που ξεκίνησε πραγματικά εργασίες ήταν ο αυτοκράτορας Νέρων, το 66 μ.Χ. Χιλιάδες εργάτες, μεταξύ των οποίων περίπου 6.000 αιχμάλωτοι πειρατές, άρχισαν να σκάβουν κατά μήκος της γραμμής της διώρυγας. Ο ίδιος ο Νέρων έδωσε συμβολικά το πρώτο χτύπημα με μια χρυσή αξίνα. Το έργο όμως εγκαταλείφθηκε όταν ο αυτοκράτορας επέστρεψε στη Ρώμη για να αντιμετωπίσει πολιτικές εξελίξεις και, μετά τον θάνατό του, οι εργασίες σταμάτησαν οριστικά.
Μεσαιωνική και Ενετική Περίοδος
Κατά τη Βυζαντινή εποχή, οι εμπορικοί δρόμοι της Μεσογείου είχαν αλλάξει και η Πελοπόννησος είχε χάσει μεγάλο μέρος της οικονομικής της σημασίας. Έτσι δεν υπήρξε ποτέ αρκετά ισχυρό κίνητρο για την επανέναρξη των εργασιών.
Κατά την Ενετοκρατία, οι Βενετοί επιχείρησαν ξανά να σκάψουν τον Ισθμό από την πλευρά του Κορινθιακού. Η σύντομη διάρκεια της κυριαρχίας τους και οι μεγάλες τεχνικές δυσκολίες οδήγησαν και πάλι στην εγκατάλειψη του σχεδίου.
Νεότερη Ελλάδα
Μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας, ο πρώτος κυβερνήτης της χώρας, Ιωάννης Καποδίστριας, εξέτασε το 1830 την πιθανότητα διάνοιξης της διώρυγας. Το κόστος όμως, που υπολογιζόταν περίπου σε 40 εκατομμύρια φράγκα, ήταν υπερβολικό για το νεοσύστατο κράτος.
Τελικά, οι εργασίες ξεκίνησαν στις 23 Απριλίου 1882, υπό την επίβλεψη του διάσημου μηχανικού Φερδινάνδου ντε Λεσσέψ, που είχε συμβάλει και στη διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ. Μετά από οκτώ χρόνια οι εργασίες σταμάτησαν λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Η ολοκλήρωση του έργου πραγματοποιήθηκε από ελληνική εταιρεία, την «Εταιρεία της Διώρυγας της Κορίνθου», υπό τον τραπεζίτη Ανδρέα Συγγρό. Με τη συμμετοχή περίπου 2.500 εργατών και με τη χρήση των πιο σύγχρονων τεχνικών μέσων της εποχής, το έργο ολοκληρώθηκε και τα εγκαίνια έγιναν στις 25 Ιουλίου 1893.
Σήμερα η διώρυγα, μήκους περίπου 6,3 χιλιομέτρων, αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τεχνικά έργα της Ελλάδας και μια εντυπωσιακή θαλάσσια δίοδο ανάμεσα σε κάθετους βραχώδεις τοίχους ύψους έως και 80 μέτρων.
Αξιοθέατα
Διώρυγα της Κορίνθου
Το στενό κανάλι που ενώνει δύο θάλασσες δημιουργεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά τοπία της Ελλάδας, με κατακόρυφα πρανή και εντυπωσιακή θέα από τις γέφυρες που το διασχίζουν.
Αρχαίος Δίολκος
Τμήματα του αρχαίου λιθόστρωτου δρόμου σώζονται κοντά στη δυτική είσοδο της διώρυγας. Ο Δίολκος υπήρξε για αιώνες ένας σημαντικός εμπορικός διάδρομος της αρχαιότητας.
Ισθμός Κορίνθου
Η στενή λωρίδα γης που ενώνει την Πελοπόννησο με τη Στερεά Ελλάδα αποτελεί σημείο με μεγάλη ιστορική και στρατηγική σημασία ήδη από την αρχαιότητα.
Γεύσεις
Φρέσκα ψάρια του Σαρωνικού και του Κορινθιακού
Στις ταβέρνες γύρω από τον Ισθμό σερβίρονται φρέσκα ψάρια και θαλασσινά από τα νερά των δύο κόλπων.
Τοπικό κρασί της Κορινθίας
Η ευρύτερη περιοχή της Κορινθίας παράγει ποιοτικά ελληνικά κρασιά, που συνοδεύουν ιδανικά τα θαλασσινά πιάτα.
Κορινθιακή σταφίδα
Ένα από τα πιο γνωστά αγροτικά προϊόντα της περιοχής, με μακραίωνη ιστορία στο εμπόριο της Μεσογείου.
