Το παραθαλάσσιο χωριό Αχλάδι
Το Αχλάδι είναι ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό της Φθιώτιδας στην είσοδο σχεδόν του Μαλιακού Κόλπου. Το πιο ιστορικά σημαντικό χαρακτηριστικό του είναι ο λόφος βόρεια του σύγχρονου οικισμού, όπου διατηρούνται ίχνη μεσαιωνικής οχύρωσης. Το μικρό αυτό κάστρο, που επιβίωσε εν μέρει έως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, φαίνεται ότι αποτελούσε μέρος ενός δικτύου παράκτιων αμυντικών εγκαταστάσεων που ελέγχαν την ναυτική κυκλοφορία μεταξύ της Στερεάς Ελλάδας και του Αιγαίου. Η οχύρωση πιθανόν είχε οπτική επαφή με άλλα κοντινά κάστρα, όπως των Λιχάδων στην Εύβοια, υπογραμμίζοντας τον ρόλο του Αχλαδίου στο μεσαιωνικό σύστημα παράκτιας άμυνας. Με τον χρόνο, μεγάλο μέρος του κτιρίου αποσυναρμολογήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για τοπικά οικοδομικά υλικά, αφήνοντας μόνο διακριτικά ίχνη της παλαιάς του παρουσίας.
Κατά την Οθωμανική περίοδο, το Αχλάδι εντάχθηκε στον περιφερειακό οθωμανικό έλεγχο, ως μέρος του ευρύτερου διοικητικού τοπίου της Φθιώτιδας, και όπως πολλά παραθαλάσσια χωριά, γνώρισε τις αλλαγές εξουσίας και πληθυσμού που χαρακτήριζαν τη νεότερη ελληνική ιστορία. Στις αρχές του 20ού αιώνα, κύματα προσφύγων από την Ανατολική Θράκη εγκαταστάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή, ενισχύοντας τον σύγχρονο πληθυσμό του χωριού.
